Kuru düşük tuttuk da ne oldu?

Faizi yüksek, kuru ise düşük tuttuk. Netice ne oldu? Ihracata dayalı büyüme yönteminden saptık. Doğru mu yaptık? Hayır! Özellikle dönemin Merkez Bankası Başkanı Durmuş Yılmaz faizi bir türlü indirmedi. Kuru da sabit tutmaya gayret etti. Hesapta iyi bir şey yaptı. Bütün ihracatçıyı üreticiyi ve turizmciyi mahvetti. Aksini iddia eden beri gelsin. Her türlü tartışmaya açığım. 

Bugün bakıyorum hac ziyaretine giderken ihrama bürünmüş. Zamanında Durmuş Yılmaz’ı aşağılayan zihniyet bugun Iyı Parti’deki söylemlerini alkışlıyor. Bu arada şunu da belirteyim: O kıyafet, doğrudur. Benim eleştirim anlayana. Herkesin düsüncesine saygım var ancak talebin düşük olduğu ortamda, faizi düşürmeyen zihniyeti kınıyorum. Durmuş Yılmaz’ı da sadece bu yüzden haksız buluyor, Yılmaz’ın ülkeye ve üreticiye çok büyük zarar verdiğini düşünüyorum.

Geçtiğimiz günlerde Sayın Maliye Bakanı da TL’nin değerinin son birkaç ayda yüzde 10 arttığından övünçle belirtmiş. Kanaatimce bu çok yanlış bir düşünce ve strateji. Doğrusu  buysa Çin, Japonya ve Güney Kore - ki bunlar cari fazlası en yüksek ülkeler- neden parasının değerini düşük tutuyor?

Bir sonraki yazım rating agencies (kredi derecelendirme kuruluşlarıyla) alakalı olacak ve çok uzun bir yazı olacak. Nefesi yeten/ anlayan okusun. Dunyanın düzenini çok iyi anlatan (referansları olan) bir yazı olacak. 

Şimdiden teşekkürler.