Milliyet Gazetesi yazarlarından Mehmet Tez'in yazısını aynen sunuyoruz:

"Haydarpaşa Garı 1908 yılında İstanbul-Bağdat demiryolunun başlangıç istasyonu olarak inşa edildi. Geçen hafta buradan son tren hareket etti.

 

Diyeceğimi baştan diyeyim, rahat rahat konuşalım. Bizim ülkece ürettiğimiz dünyaya sattığımız ve geliriyle geçindiğimiz neredeyse hiçbir şey yok. Doğru dürüst bir gelirimiz yok bizim. Ürettiğimiz tek şey rant. Bir yerden yol geçecek orası değerlenecek ki para kazanalım çark dönsün. İşte onun için Haydarpaşa otel olacak, üstelik devamı da gelecek. Gerisi teferruat.

Biz Türkiye olarak araba üreten, araba markası bulunan bir ülke değiliz. Yeni çalışıyoruz, onu da İtalyanlar yapacak ama nasılsa yerli olacak falan filan.

Elektronik ürünlerimiz var mı? Yok (pardon Kamosonic var).

İstanbul değişiyor kabul de Londra, New York yerinde mi duruyor?
 

Türk malı dünya çapında isim yapmış bir hi-fi markası, bir multimedya ürünü var mı? Maalesef. Uluslararası bir spor markamız var mı? Yok. Bilgisayar teknolojisi üretiyor muyuz? Hayır. Software, yazılım alanlarında dişe dokunur dünya çapında bir firmamız var mı? Yok. Ülke olarak bu sektörlerden birinin lideri olma konumuna yakın bile değiliz. Uçak üretiyor muyuz? Motor üretiyor muyuz? Gemi üretiyor muyuz? Denizcilik sektörümüz ve dünya çapında kayda değer bir ticari gemi filomuz var mı? Hayır. Otomotiv var diyeceksiniz ama uygulamacıyız, yaratıcı değil.

Tasarım üretiyor muyuz? Fikir üretip satıyor muyuz? Hangi konuda dünyada söz sahibiyiz? Hangi sektörde lider konumdayız? Hiçbirinde.

Müzik ve kültür üretip ihraç ediyor muyuz? Neticede zengin bir kültüre sahibiz. Hayır. Yeni yeni çevreye dizi satmaya başladık. Umut verici ama hepsi bu. 300 bin nüfuslu İzlanda’dan çıkan müzisyen kadar müzisyenimiz dünyada adını duyuramıyor.

Futbol endüstrisi var ama bundan ülke olarak kazanç sağlıyor muyuz? Futbolcularımız dünyanın dört bir yanındaki takımlara transfer olarak ülkeye girdi falan sağlıyor mu? Hiç alakası yok.

Biz nasıl para kazanıyoruz peki? İnşaattan. Araziler değerlenecek, onlar satılacak, oralara birileri bir şeyler yapacak. Kazacak, oyacak, delecek, yıkacak ki istihdam olsun. Adam çalışsın. Niye her yıl kaldırımlar yenileniyor? Yenilenmezse işsizlik olur da ondan.

Ellerimizi ovuşturarak etrafta “Buradan çok güzel otel olur”, “Buraya şahane alışveriş merkezi yaparız”, “Bu caddeyi komple kapatıp mağazalar açalım”, “Burası ticaret merkezi olsun” diye dolaşmamızın nedeni bu.

Evet, İstanbul değişiyor, gelişiyor elbette ama dünyanın diğer şehirleri yerinde mi duruyor ki? Fransızlar Gare Du Nord’u, İngilizler King’s Cross’u, Amerikalılar Grand Central Station’ı otel yapmayı neden akıl edemiyor onlarda hiç mi kafa yok? Köprü yapılacak ki etraf değerlenecek. 2B çıkacak ki orman arazilerinden para gelecek, koylar satılacak ki birileri oralara otel yapacak, dereler kiralanacak ki birileri elektrik satsın, yollar, siteler, merkezler yapılacak ki büyük firmalar iş yapsın...

Yoksa siz AKM yıkılsın yıkılmasın tartışmasını opera izleyeceğimiz daha iyi bi yer olsun diye yaptığımızı mı sanıyorsunuz? Emek’i kurtarmak için mi bütün bu tantana?

İstediğiniz kadar 2023 hedefleri koyun, en büyük projeniz yeni boğaz açmak, ormanın içinden yol açıp köprü yapmak, şehrin yanına yeni şehir inşa etmek.

Son ağaç kesilene, son dere kuruyana, son koy çöplüğe dönene, şehirlerde bir ağaç gölgesi, ayak basacak bir toprak parçası kalmayana kadar böyle gider bu iş. Hiç şaşırmayın.